Bir insanın hayatında ne kadar "Yok artık ya.. bu kadarı da olmaz" dediği ne varsa hepsini ben yaşadım :) Abartmıyorum. Tanıyan bilir.
Belki de o yüzden,
Zalim aşkların ustası,
İlişkilerin piri,
Leb demeden "ben leblebi sevmem" diyen insan oldum.
Daha önce de bahsetmişimdir..
Hiçbir zaman aşk insanı olmadım zaten..
Bu saatten sonra da olacağımı pek sanmıyorum..
Bu saatten sonra diyorum.. Çünkü..
Yok ki öyle bir şey :)))
Eee sen hep tek misin? derseniz..
Valla pek tek olduğum da söylenemez.
Sadece herkesi gitmem gereken yere kadar yanımda taşıyıp,
Zamanı gelince "Durağa geldik, hadi canım sen burada iniyorsun." diyorum.
Ruhsuz muyum? Belki..
Üzülmüyor muyum?
Tabi ki üzülüyorum.
Ama hakettiği kadar..
Kimine 2 hafta, kimine 2 gün, kimine 2 saat..
Yanlış anlaşılma olmasın..
Burada da gidene değil,
Kendime üzülüyorum..
Yani aslında giden herkes,
Ben, O ve gidenler olarak ayrılıyor..
Topluca gidenlere sallayıp, bir tek O'na kadeh kaldırıyorum hala,
herkesin birine şarkı söylediği masalarda..
O hala O..
Ve sanırım bu gidenleri gördükçe..
O hala O olmaya devam edecek..
Ve birgün üşenmeyip O'nu anlatacağım..
Ama o gün bugün değil..
Şimdi size gidenlerden bir hikaye anlatacağım..
Hadi..
Başladık, devam edelim.
tabir-i caizse..
Blog etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Blog etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
18 Ekim 2019 Cuma
26 Kasım 2017 Pazar
Yine,yeni,yeniden..
Aylar sonra.. Merhaba,
"Aylar sonra" yazarken ne kadar kolay..
Ama aylar yaşanırken bazen hiç de o kadar kolay olmuyor..
Yaklaşık 6 aydır bloga hiç uğramamışım..
Zaman dilimi olarak baya kısa görünse de,
Benim için uzun bir süreçti..
Çok güzel ve tabi ki çok ilginç anlarım ve anılarım oldu yine..
Hayatımda değişen şeyler oldu..
Gel-gitlerim oldu..
Kahkahalarım ve gözyaşlarım oldu..
Merhabalarım ve elvedalarım oldu..
Başlangıçlarım ve bitişlerim oldu..
Herşeyin başı sağlık dediğim anlarım oldu..
Hayatım için verdiğim önemli kararlar oldu..
Hayatım için vazgeçtiğim kararlarım oldu..
Yeni bir bebeğimiz oldu..
Oldu da oldu işte..
Size de anlatacak bir sürü konum oldu..
Bu yazıyı giriş olsun diye yazıyorum..
Elim klavyeye alışsın biraz diye..
Uzun zamandır o kadar çok yazmak isteyip yazamadım ki,
Bu başlangıç olsun diye..
Merhaba,
tabir-i caizse..
ben geldim, tekrar..
yine,yeni,yeniden..
"Aylar sonra" yazarken ne kadar kolay..
Ama aylar yaşanırken bazen hiç de o kadar kolay olmuyor..
Yaklaşık 6 aydır bloga hiç uğramamışım..
Zaman dilimi olarak baya kısa görünse de,
Benim için uzun bir süreçti..
Çok güzel ve tabi ki çok ilginç anlarım ve anılarım oldu yine..
Hayatımda değişen şeyler oldu..
Gel-gitlerim oldu..
Kahkahalarım ve gözyaşlarım oldu..
Merhabalarım ve elvedalarım oldu..
Başlangıçlarım ve bitişlerim oldu..
Herşeyin başı sağlık dediğim anlarım oldu..
Hayatım için verdiğim önemli kararlar oldu..
Hayatım için vazgeçtiğim kararlarım oldu..
Yeni bir bebeğimiz oldu..
Oldu da oldu işte..
Size de anlatacak bir sürü konum oldu..
Bu yazıyı giriş olsun diye yazıyorum..
Elim klavyeye alışsın biraz diye..
Uzun zamandır o kadar çok yazmak isteyip yazamadım ki,
Bu başlangıç olsun diye..
Merhaba,
tabir-i caizse..
ben geldim, tekrar..
yine,yeni,yeniden..
3 Eylül 2016 Cumartesi
Yazmak..
Hep istemişimdir..
Bazen yazmışımdır da..
Sonra vazgeçip çok uzun süre elime kalem kağıt bile almamışlığım da vardır :)
Ama bu hayatta ne kadar enterasan olay varsa çoğunu ben yaşamışımdır :)
Yazsan roman olur lafını çok duyarım yakın çevremden..
Yazacağım ama roman olsun diye değil..
En azından kimse okumasa bile, ben okuduğumda,bu yazıyı yazarken hissettiğim şeyleri tekrar hissedeceğim..
Evet..Kendim için yazacağım..
Fil hafızam sayesinde hiçbir şeyi unutamadığım için belki de yazdıkça anıların yükü azalacak..
Geri dönüp okuduğumda yok artık bunu da mı yazdın diyebileceğim yazılarım olması umuduyla..
Bazen yazmışımdır da..
Sonra vazgeçip çok uzun süre elime kalem kağıt bile almamışlığım da vardır :)
Ama bu hayatta ne kadar enterasan olay varsa çoğunu ben yaşamışımdır :)
Yazsan roman olur lafını çok duyarım yakın çevremden..
Yazacağım ama roman olsun diye değil..
En azından kimse okumasa bile, ben okuduğumda,bu yazıyı yazarken hissettiğim şeyleri tekrar hissedeceğim..
Evet..Kendim için yazacağım..
Fil hafızam sayesinde hiçbir şeyi unutamadığım için belki de yazdıkça anıların yükü azalacak..
Geri dönüp okuduğumda yok artık bunu da mı yazdın diyebileceğim yazılarım olması umuduyla..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)